ఒకరోజు అక్బర్ చక్రవర్తి తన ఆస్థానంలో బీర్బల్‌ను ఓ ప్రశ్న అడిగాడు. ‘బీర్బల్.. ఈ ఒక్క కొబ్బరికాయను ఏడు ముక్కలు చేయకుండా ఏడుగురు అన్నదమ్ములకు సమానంగా ఎలా పంచుతావు? కొబ్బరికాయను కోయకూడదు, పగలగొట్టకూడదు. ఒక్క ముక్క కూడా చేయకూడదు. అయినా ఏడుగురికీ సమానంగా ప్రయోజనం కలగాలి. ఇది నీకు నేను ఇస్తున్న సవాలు’ అని చెప్పి కొబ్బరికాయను బీర్బల్ చేతిలో పెట్టాడు. ఆ ప్రశ్న విన్న సభలోని వారంతా ఆశ్చర్యపోయారు. కొందరు నవ్వుకున్నారు. ఈసారి బీర్బల్ కూడా సమాధానం చెప్పలేడని అనుకున్నారు. అయితే బీర్బల్ మాత్రం ప్రశాంతంగా కొబ్బరికాయను పరిశీలించాడు.
ఏడుగురు అన్నదమ్ముల మధ్య అసలు సమస్య ఏమిటి?
ఆ కొబ్బరికాయ వెనుక ఓ కుటుంబ కథ ఉందని బీర్బల్‌కు తెలిసింది. చనిపోయే ముందు ఓ తండ్రి తన ఏడుగురు కుమారులకు ఒక కొబ్బరికాయ ఇచ్చి, మీరంతా కలిసి దీనిని అనుభవించాలని చెప్పాడట. అయితే దానిని ఎలా పంచుకోవాలో చెప్పలేదు. దీంతో అన్నదమ్ముల మధ్య గొడవ మొదలైంది. కొబ్బరికాయను పగలగొట్టి పంచుకుందామని కొందరు అనగా, తండ్రి ఇచ్చిన కొబ్బరికాయను అలాగే ఉంచాలని చిన్న కుమారుడు అన్నాడు. చివరకు ఈ సమస్య అక్బర్ ఆస్థానానికి చేరింది. అక్బర్ ఈ సమస్యను పరిష్కరించే బాధ్యతను బీర్బల్‌కు అప్పగించాడు.
బీర్బల్ ఆ ఏడుగురు అన్నదమ్ములను పిలిచి కొన్ని ప్రశ్నలు అడిగాడు. ‘మీ నాన్న మీకు నేర్పిన గొప్ప విషయం ఏమిటి?’ అని పెద్ద అన్నను అడిగాడు. అందుకు అతను.. ‘కష్టపడి పనిచేయాలని మా నాన్న చెప్పేవారు’ అన్నాడు.
- రెండో అన్న.. ‘చిన్నవారిని ప్రేమగా చూసుకోవాలని చెప్పారు’ అన్నాడు.
- మూడో అన్న.. ‘ఎప్పుడూ అబద్ధం చెప్పకూడదని నేర్పించారు’ అన్నాడు.
- నాలుగో అన్న.. ‘కష్టకాలంలో కుటుంబమంతా ఒక్కటిగా ఉండాలని చెప్పారు’ అన్నాడు.
- ఐదో అన్న.. ‘ఎంత తక్కువ ఉన్నా అందరం కలిసి పంచుకుని తినాలని చెప్పారు’ అన్నాడు.
- ఆరో అన్న.. ‘తోబుట్టువుల హక్కులను ఎప్పుడూ లాక్కోకూడదని చెప్పారు’ అన్నాడు.
చివరగా ఏడో అన్న.. ‘కుటుంబంలో పెద్దవాడిగా ఉండటం అంటే ఎక్కువ హక్కులు పొందడం కాదు.. ఎక్కువ బాధ్యతలు తీసుకోవడం అని నాన్న చెప్పేవారు’ అన్నాడు. అందరి సమాధానాలు విన్న బీర్బల్ చిరునవ్వు నవ్వాడు. తనకు కావాల్సిన సమాధానం దొరికిందని అర్థమైంది. మరుసటి రోజు ఉదయం అక్బర్ ఆస్థానానికి వచ్చిన బీర్బల్.. ఆ కొబ్బరికాయను పెద్ద అన్న చేతిలో పెట్టాడు. అది చూసిన సభలోని వారంతా ఆశ్చర్యపోయారు. ‘ఇదేం న్యాయం? కొబ్బరికాయను ఒక్కరికే ఇచ్చావు కదా!’ అని ఓ సభికుడు ప్రశ్నించాడు. అప్పుడు బీర్బల్ పెద్ద అన్నతో ఇలా అన్నాడు.
‘ఈ కొబ్బరికాయ ఇప్పుడు నీ చేతిలో ఉంది. కానీ ఇది నీ సొంతం కాదు. నువ్వు పెద్దవాడివి కాబట్టి నీకు ఎక్కువ హక్కులు ఉన్నాయని కాదు. ఎక్కువ బాధ్యత ఉందని అర్థం. ఇప్పుడు ఈ కొబ్బరికాయను నీ తర్వాతి తమ్ముడికి ఇవ్వు’ అన్నాడు. పెద్ద అన్న కొబ్బరికాయను రెండో అన్నకు ఇచ్చాడు. అతను మూడో అన్నకు ఇచ్చాడు. ఇలా వరుసగా ఏడుగురి చేతుల్లోకి కొబ్బరికాయ వెళ్లింది. అయితే బీర్బల్ అక్కడితో ఆగలేదు. ‘ఇప్పుడు ఈ కొబ్బరికాయను వచ్చిన దారిలోనే తిరిగి తీసుకురండి. కానీ ఎవరి చేతిలో ఉన్నా దానిని తమ సొంతం చేసుకోకూడదు. తమ సోదరుడి అవసరాన్ని తీర్చడానికి ఉపయోగించాలి’ అని చెప్పాడు. కొబ్బరికాయను అమ్మి వచ్చిన డబ్బుతో సమానంగా పంచాడు! ఆ తర్వాత బీర్బల్ ఆ కొబ్బరికాయను మార్కెట్లో విక్రయించాడు. దాని ద్వారా వచ్చిన డబ్బును ఏడుగురు అన్నదమ్ములకు సమానంగా పంచాడు. అంతేకాదు.. ప్రతి ఒక్కరూ తమకు వచ్చిన డబ్బుతో తమ సోదరుల్లో మరొకరికి అవసరమైన వస్తువు కొనివ్వాలని సూచించాడు.
పెద్ద అన్న తన చిన్న తమ్ముడికి పుస్తకాలు కొనిచ్చాడు. రెండో అన్న మూడో అన్నకు వ్యవసాయ పనిముట్లు కొనిచ్చాడు. మూడో అన్న నాలుగో అన్నకు బట్టలు కొనిచ్చాడు. నాలుగో అన్న ఐదో అన్నకు ఇంటికి అవసరమైన వస్తువులు కొనిచ్చాడు. ఐదో అన్న ఆరో అన్నకు పనిముట్లు కొనిచ్చాడు. ఆరో అన్న ఏడో అన్నకు చెప్పులు కొనిచ్చాడు. చిన్న అన్న తన వాటాతో పెద్ద అన్నకు ఉపయోగపడే వస్తువు కొనిచ్చాడు. ఇలా ఒక్కొక్కరు తమకు వచ్చిన ప్రయోజనాన్ని మరొకరితో పంచుకున్నారు. ఇదంతా చూసిన అక్బర్ ఆశ్చర్యపోయాడు. ‘బీర్బల్.. నువ్వు ఈ కొబ్బరికాయను ఏడుగురికి సమానంగా ఎలా పంచగలిగావు?’ అని అడిగాడు. అప్పుడు బీర్బల్ ఇలా సమాధానమిచ్చాడు. ‘మహారాజా.. ఆ తండ్రి తన కుమారులకు కొబ్బరికాయను కేవలం తినడానికి ఇవ్వలేదు. వారంతా కలిసి ఉండాలని, ఒకరికొకరు సహాయం చేసుకోవాలని ఇచ్చాడు. నేను కొబ్బరికాయను ముక్కలు చేసి ఉంటే ఏడుగురికీ కొద్దికొద్దిగా మాత్రమే దక్కేది. కానీ దాని విలువను, ప్రయోజనాన్ని ఏడుగురికీ చేరేలా చేశాను. అంతేకాదు.. ఒకరి అవసరాన్ని మరొకరు అర్థం చేసుకునేలా చేశాను’ అని చెప్పాడు.
అప్పుడు అక్బర్ మరోసారి ప్రశ్నించాడు. ‘కానీ బీర్బల్.. నా సవాలు కొబ్బరికాయను పగలగొట్టకుండా, కోయకుండా సమానంగా పంచడమే కదా!’ దానికి బీర్బల్ చిరునవ్వుతో.. ‘అవును మహారాజా! మేము కొబ్బరికాయను కోయలేదు. పగలగొట్టలేదు. అయినప్పటికీ దాని ప్రయోజనం ఏడుగురికీ సమానంగా చేరింది’ అని చెప్పాడు. అక్బర్ బీర్బల్ తెలివితేటలకు ముగ్ధుడయ్యాడు. ఆ ఏడుగురు అన్నదమ్ములు కూడా తమ మధ్య గొడవకు కారణమైన అసలు విషయాన్ని అర్థం చేసుకున్నారు.
ఈ కథ మనకు చెప్పే జీవిత పాఠం ఏమిటి?
ఈ కథలోని అసలైన సందేశం ఒక్కటే. ఏదైనా వస్తువును సమానంగా పంచుకోవాలంటే దానిని తప్పనిసరిగా ముక్కలు చేయాల్సిన అవసరం లేదు. కొన్నిసార్లు ఆ వస్తువు ద్వారా కలిగే ప్రయోజనాన్ని అందరికీ చేరేలా చేస్తే సరిపోతుంది. కుటుంబంలో హక్కుల కంటే బాధ్యతలు గొప్పవి. ఆస్తుల కంటే అనుబంధాలు విలువైనవి. మనకు వచ్చిన దానిలో ఎంత భాగం దక్కిందన్నది ముఖ్యం కాదు. మనవాళ్ల కోసం మనం ఎంత త్యాగం చేయగలిగామన్నదే ముఖ్యం. పంచుకోవడం అంటే మన దగ్గర ఉన్నదాన్ని ముక్కలు చేయడం మాత్రమే కాదు.. మనకు కలిగే ప్రయోజనాన్ని ఇతరులకు కూడా అందించడం. అదే నిజమైన తెలివి.. అదే కుటుంబ ఐక్యతకు అసలైన అర్థం!