ಬೆಂಗಳೂರು (ಅ.29): ಕನ್ನಡ ಚಿತ್ರರಂಗದ ಅಚ್ಚಳಿಯದ ನೆನಪು, ಕೋಟ್ಯಂತರ ಕನ್ನಡಿಗರ ನೆಚ್ಚಿನ 'ಅಪ್ಪು' ಪುನೀತ್ ರಾಜ್ಕುಮಾರ್ (Puneeth Rajkumar) ಅವರು ಭೌತಿಕವಾಗಿ ನಮ್ಮನ್ನು ಅಗಲಿ ಇಂದಿಗೆ (ಅಕ್ಟೋಬರ್ 29) ಭರ್ತಿ ಐದು ವರ್ಷಗಳು ಸಂದಿವೆ. ಕಾಲ ಎಷ್ಟೇ ಉರುಳಿದರೂ ಅವರ ಆಕರ್ಷಕ ನಗು, ಅದ್ಭುತ ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವ ಹಾಗೂ ಅವರು ಬಿಟ್ಟುಹೋದ ಸಿನಿಮಾಗಳು ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬ ಕನ್ನಡಿಗನ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಇಂದಿಗೂ ಅಮರ.
ಯೋಗರಾಜ್ ಭಟ್ ನಿರ್ದೇಶನದಲ್ಲಿ ಅಪ್ಪು ನಟಿಸಿದ್ದ 'ಪರಮಾತ್ಮ' (Paramathma) ಸಿನಿಮಾ ಬಿಡುಗಡೆಯಾದಾಗ ಅದೊಂದು ತಮಾಷೆಯ, ಜಾಲಿಯಾದ ಲವ್ ಸ್ಟೋರಿ ಎಂದೇ ಜನ ಭಾವಿಸಿದ್ದರು. ಆದರೆ, ಕಾಲ ಕಳೆದಂತೆ ಆ ಸಿನಿಮಾ ನೀಡುವ ಆಳವಾದ ಸಂದೇಶ, ಬದುಕಿನ ತತ್ವ ಮತ್ತು 'ಅಗಲಿಕೆ'ಯ ನೋವನ್ನು ಬಿಂಬಿಸುವ ರೀತಿ ನಿಜಕ್ಕೂ ಬೆರಗುಗೊಳಿಸುವಂತದ್ದು. ಅಪ್ಪು ಅವರ 5ನೇ ಪುಣ್ಯತಿಥಿಯಂದು, ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬ ಸಿನೆಮಾ ಪ್ರೇಮಿಯೂ 'ಪರಮಾತ್ಮ' ಚಿತ್ರವನ್ನು ಮತ್ತೆ ಏತಕ್ಕಾಗಿ ನೋಡಬೇಕು ಎಂಬುದಕ್ಕೆ ಇಲ್ಲಿದೆ ಉತ್ತರ. ,ಮೊದಲೇ ಹೇಳಿಬಿಡುತ್ತೇನೆ. ಪರಮಾತ್ಮ ಸಿನಿಮಾ ಫ್ರೆಂಡ್ಸ್ ಎಲ್ಲಾ ಕುಳಿತು ಜಾಲಿಯಾಗಿ ನೋಡುವ ಚಿತ್ರವಲ್ಲ, ಏಂಕಾಂಗಿಯಾಗಿ ಕುಳಿತು ನೋಡಿದರೆ ಕಾಡುವಂಥ ಸಿನಿಮಾ.
ಹಣ, ಪ್ರತಿಭೆ, ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ಎಲ್ಲವೂ ಇದ್ದರೂ ನೆಲೆಗಾಗಿ ಹುಡುಕಾಟ!
'ಪರಮಾತ್ಮ' ಚಿತ್ರದ ನಾಯಕ 'ಪರಮ'ನಿಗೆ (ಪುನೀತ್ ರಾಜ್ಕುಮಾರ್) ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಯಾವುದಕ್ಕೂ ಕೊರತೆಯಿಲ್ಲ. ಕೈತುಂಬಾ ಹಣ, ಅಪಾರ ಪ್ರತಿಭೆ, ಪೂರ್ಣ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ಮತ್ತು ಮಗನನ್ನು ಅಪಾರವಾಗಿ ಪ್ರೀತಿಸುವ, ಮಕ್ಕಳ ವೈದ್ಯರಾದ ತಂದೆ ಜಯಂತ್ ರಾವ್ ಬೆಂಬಲ ಕೂಡ ಇದೆ. ಬಿ.ಎಸ್ಸಿ ಯಲ್ಲಿ ಗೋಲ್ಡ್ ಮೆಡಲ್ ಪಡೆಯುವಷ್ಟು ಬುದ್ಧಿವಂತನಾಗಿದ್ದ ಪರಮ್, ಎಂ.ಎಸ್ಸಿ ಮುಗಿಸಲು ಬರೋಬ್ಬರಿ ಆರು ಎಟೆಂಪ್ಟ್ ಮಾಡ್ತಾನೆ. ಹಾಗಂತ ಎಂಎಸ್ಸಿ ಕಷ್ಟ ಅಂತಲ್ಲ. ಬದಲಿಗೆ ಜಗತ್ತನ್ನು ಅನುಭವಿಸಲು, ಅಲೆಯಲು, ತಮಾಷೆ ಮಾಡಲು ಹಾಗೂ ತನಗೇ ತಿಳಿಯದ ಯಾವುದೋ ಒಂದನ್ನು ಹುಡುಕಲು ಆತ ಬ್ಯುಸಿಯಾಗಿದ್ದ.
ಮುಂಬೈನಲ್ಲಿ ಶೇರ್ ಬ್ರೋಕರ್ ಆದ, ಕುಂಗ್ಫೂ ಕಲಿತ, ಒಂದಾದ ಮೇಲೊಂದರಂತೆ ವಿಭಿನ್ನ ಹಾದಿಗಳನ್ನು ತುಳಿದ. ಆದರೆ, ಯಾವುದೂ ಆತನಿಗೆ ಸ್ವಂತ ಮನೆ ಎಂಬ ಭಾವ ಮೂಡಿಸಲಿಲ್ಲ. ಏಕೆಂದರೆ, ಪರಮ್ ಹುಡುಕುತ್ತಿದ್ದದ್ದು ಕೇವಲ ವೃತ್ತಿಯನ್ನಲ್ಲ. ಬದಲಿಗೆ ತಾನು ಒಂದೆಡೆ ನಿಲ್ಲಲು ಬೇಕಾದ ಅರ್ಥಪೂರ್ಣ ಕಾರಣ.
ಯಾವಾಗ ಪರಮ್ ಸಿನಿಮಾ ಥಿಯೇಟರ್ನಲ್ಲಿ ದೀಪಾಳನ್ನು (ದೀಪಾ ಸನ್ನಿಧಿ) ಕಾಣ್ತಾನೋ, ಆ ಒಂದು ನೋಟ, ಆ ಒಂದು ನಗು ಆ ಚಂಚಲ ಮನಸ್ಸಿನ ಯುವಕನಿಗೊಂದು ಸ್ಪಷ್ಟ ಗುರಿ ನೀಡುತ್ತದೆ. ಆಕೆಯನ್ನರಸಿ ತೀರ್ಥಹಳ್ಳಿಗೆ ತಲುಪುವ ಪರಮ್, ಆಕೆಯನ್ನು ಒಲಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಯತ್ನಿಸುತ್ತಾನೆ. ಆದರೆ, ದೀಪಾಳ ಕಟ್ಟುನಿಟ್ಟಿನ ಕುಟುಂಬ, ತಾತ ಅಪ್ಪಣ್ಣನ ಖಡಕ್ ನಿರ್ಧಾರಗಳ ಮುಂದೆ ಪರಮನ ಚೇಷ್ಟೆಗಳು ನಡೆಯುವುದಿಲ್ಲ. ದೀಪಾ ಆತನ ಮದುವೆ ಪ್ರಸ್ತಾವನೆಯನ್ನು ನಿರಾಕರಿಸಿದಾಗ, ಪರಮ ತನ್ನ ಜೀವನದಲ್ಲೇ ಮೊದಲ ಬಾರಿಗೆ ತಮಾಷೆಯಿಂದ ದಾಟಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗದ 'ಇಲ್ಲ' ಎಂಬ ನಿರಾಕರಣೆಯನ್ನು ಎದುರಿಸುತ್ತಾನೆ. ಆ ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ಆತ ತೋರಿಸುವ ನಿಷ್ಕಲ್ಮಶ ಪ್ರೀತಿ ಆತನ ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವದ ನಿಜ ಸೌಂದರ್ಯವನ್ನು ಹೊರಹಾಕುತ್ತದೆ.
ಸಾನ್ವಿಯ ನಿಸ್ವಾರ್ಥ ಪ್ರೇಮ
ಮತ್ತೊಂದೆಡೆ, ಸಾನ್ವಿ (ಐಂದ್ರಿತಾ ರೇ) ಪರಮ್ನನ್ನು ಮೌನದಿಂದ ಪ್ರೀತಿ ಮಾಡ್ತಾಳೆ. ಆತನಲ್ಲಿ ಎಷ್ಟೇ ಲೋಪದೋಷಗಳಿದ್ದರೂ ಆತನ ಜೊತೆಗೇ ನಿಲ್ಲುವ ನೈಜ ಗೆಳತಿ ಆಕೆ. ಆದರೆ ಪರಮ್ ಆಕೆಗೆ ಯಾವುದೇ ಸುಳ್ಳು ಭರವಸೆ ನೀಡದೆ, ತಾನು ದೀಪಾಳನ್ನು ಮಾತ್ರ ಪ್ರೀತಿಸುತ್ತಿರುವುದಾಗಿ ಸ್ಪಷ್ಟಪಡಿಸುತ್ತಾನೆ. ಸಾನ್ವಿ ಏಕಮುಖ ಪ್ರೀತಿಯನ್ನು ಹೊತ್ತು ನಡೆಯುವ ರೀತಿ, ನಿರಾಕರಣೆಗಿಂತಲೂ ಹೆಚ್ಚು ಕಣ್ಣೀರು ತರಿಸುತ್ತದೆ.
ಅಂತಿಮವಾಗಿ, ಪರಮ್ ಮತ್ತು ದೀಪಾ ಮದುವೆಯಾಗುತ್ತಾರೆ. ಅವರಿಗೊಂದು ಮಗು ಹುಟ್ಟುತ್ತದೆ. ಜೀವನ ಸಂಪೂರ್ಣ ಸುಂದರವಾಯಿತಂದಲ್ಲ, ಬದಲಿಗೆ ತಾನು ಉಳಿದುಕೊಳ್ಳಲು ಅರ್ಹವಾದ ವ್ಯಕ್ತಿ ಸಿಕ್ಕಿದ್ದಕ್ಕೆ ಆ Restless ಹುಡುಗ ಕೊನೆಗೂ ತನಗೊಂದು 'ಮನೆ' ಕಂಡುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ.
ಕಾಡುವ ದುರಂತ ಮತ್ತು 'ಪರಮಾತ್ಮ'ನ ನಿಜವಾದ ಹೃದಯ
ಸಂತೋಷದ ಬದುಕಿಗೆ ವಿಧಿ ಹಠಾತ್ತನೆ ತಡೆಯೊಡ್ಡುತ್ತದೆ. ದೀಪಾ ಸಾಯುತ್ತಾಳೆ. ಜವಾಬ್ದಾರಿಗಳಿಂದ ಓಡುತ್ತಿದ್ದ ಯುವಕ, ತಾಯಿಯಿಲ್ಲದ ಮಗು, ಮುರಿದುಬಿದ್ದ ಮನೆ ಮತ್ತು ಭೀಕರ ಮೌನವನ್ನು ಹಿಡಿದು ಒಂಟಿಯಾಗಿ ನಿಲ್ಲುತ್ತಾನೆ. ಅಲ್ಲಿಗೆ ಆ ಚಿತ್ರದಲ್ಲಿದ್ದ ಹಾಸ್ಯ ಕರಗಿಹೋಗಿ, 'ಪರಮಾತ್ಮ'ನ ನಿಜವಾದ ಹೃದಯ ಬಯಲಾಗುತ್ತದೆ.
ದೀಪಾಳ ಅಗಲಿಕೆಯ ನಂತರ ಸಾನ್ವಿ ಮತ್ತೆ ಬಂದು ಪರಮ್ನನ್ನು ಮದುವೆಯಾಗಲು ಬಯಸುತ್ತಾಳೆ. ಹಲವು ವರ್ಷಗಳ ನಂತರವೂ ಆಕೆ ಆತನನ್ನೇ ಪ್ರೀತಿಸುತ್ತಿರುತ್ತಾಳೆ. ಆದರೆ, ಪರಮ್ ಅತ್ಯಂತ ಮೃದುವಾಗಿ, ತಮಾಷೆಯಾಗಿಯೇ ಆಕೆಯನ್ನು ನಿರಾಕರಿಸುತ್ತಾನೆ. ಏಕೆಂದರೆ, ಪರಮ್ನ ಹೃದಯದಿಂದ ದೀಪಾ ಎಂದಿಗೂ ದೂರವಾಗಿರುವುದಿಲ್ಲ! ಆಕೆ ಅವರ ಮಗುವಿನಲ್ಲಿ, ಆತನ ನೆನಪುಗಳಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಆಕೆಯಿಂದಾಗಿ ಆತ ಬದಲಾದ ಹಾದಿಯಲ್ಲಿ ಜೀವಂತವಾಗಿದ್ದಳು.
ನಾವು ಮತ್ತೆ 'ಪರಮಾತ್ಮ' ಏಕೆ ನೋಡಬೇಕು?
ಪ್ರೀತಿ ಎಂದರೆ ಕೇವಲ ಒಲಿದ ಹುಡುಗಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುವುದಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ, ಆಕೆಯನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಂಡ ಮೇಲೆಯೂ ಆಕೆಯ ನೆನಪಿನಲ್ಲಿ ನಗುತ್ತಾ ಬದುಕುವುದು ಎಂಬುದನ್ನು ಈ ಚಿತ್ರ ತಿಳಿಸುತ್ತದೆ. ಮಜಾವಾಗಿ ಬದುಕುವ ಯುವಕನಿಂದ ಹಿಡಿದು, ಮಗುವಿಗಾಗಿ ಬಾಳುವ ಜವಾಬ್ದಾರಿಯುತ ತಂದೆಯಾಗಿ ಅಪ್ಪು ಅಭಿನಯ ಅವರ ವೃತ್ತಿಜೀವನದ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಅಭಿನಯಗಳಲ್ಲೊಂದು.'ಕೆಲವರು ಜಗತ್ತನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಹೋಗಬಹುದು... ಆದರೆ ತಮ್ಮನ್ನು ಪ್ರೀತಿಸಿದವರ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಎಂದಿಗೂ ಬಿಟ್ಟು ಹೋಗುವುದಿಲ್ಲ' ಎಂಬ ಸಂದೇಶ, ಇಂದು ಅಪ್ಪು ಅವರ ಅಗಲಿಕೆಯಿಂದ ನೊಂದಿರುವ ನಮಗೆಲ್ಲರಿಗೂ ಸಾಂತ್ವನ ನೀಡುತ್ತದೆ. ದೀಪಾ ಭೌತಿಕವಾಗಿ ಇಲ್ಲದಿರಬಹುದು, ಆದರೆ ಪರಮನ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಆಕೆ ಸದಾ ಮಾರ್ಗದರ್ಶಕಿಯಾಗಿ, ಪ್ರೀತಿಯ ಬೆಳಕಾಗಿ ಇರುತ್ತಾಳೆ.
ಅಪ್ಪು ಇಂದು ನಮ್ಮೊಂದಿಗಿಲ್ಲದಿರಬಹುದು, ಆದರೆ 'ಪರಮಾತ್ಮ'ನ ಪರಮ್ನಂತೆ, ಅವರು ನೀಡಿಹೋದ ನೆನಪುಗಳು, ಸಿನಿಮಾಗಳು ಮತ್ತು ನಗು ನಮ್ಮನ್ನು ಸದಾ ಮುನ್ನಡೆಸುತ್ತವೆ. ಅಪ್ಪು ಅವರ 5ನೇ ಪುಣ್ಯಸ್ಮರಣೆಯ ಈ ದಿನದಂದು 'ಪರಮಾತ್ಮ' ಚಿತ್ರವನ್ನು ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ನೋಡಿ, ಆ ಪ್ರೀತಿ ಮತ್ತು ಬದುಕಿನ ಸತ್ಯವನ್ನು ಅನುಭವಿಸುವುದೇ ನಾವು ಸಲ್ಲಿಸುವ ನಿಜವಾದ ನಮನ.

